SAHİLE VURMUŞTU MASUM BEDEN

Sahile vurmuştu evet, o masum beden suçu neydi, Türkmüydü Rusmuydu, Mısırlımıydı, Iraklımıydı, Arapmıydı, Yunanmıydı, Kürtmü neden teknedeydi, Ülkesi nerdeydi, dili neydi , mezhebi neydi, kimlerdendi, dini neydi, annesi nerdeydi, babası kimdi, yüzme biliyormuy du. Ya geçin bunları, insan kaçakçılığına neden gereksinim vardı. Savaş neden yaşanmaktaydı, masum bir bebeğin yatağında evinde uyuması gerektiği bir ortamda o botun içindeydi. Savaşa hiç kimse neden hayır diyemiyor, demiyor. Sanal alem sallanıyor, o yorum yazmış bir okuyucuda yorum yazmış her kafadan farklı insancıklar yorumlar yazmışlar, yazmışlar, yazmışlar. Hepsini okudum bir çoğu üzgündü vicdan sahibi insanlar anneler babalar ağabeyler ablalar hep üzgündü o masum beden kıyıya vurmuştu, fakat, bazı yorumları okurken insanlığımdan utandım. Ama bir tanesi vardı ki okurken o yazanı boğasım geldi. Bir genç bayan aynen şu yorumu yazmıştı Pazar günkü gazetede paylaşılmıştı, sahile vuran çocuğu gördüm çok üzüldüm ama sonra öğrendim Kürt kökenli büyüse ya terörist olur ya suçlu hırsız yorumuyla utandım. Ey böylesi yorumlarla sanalda, turlayan güzel ablam, o daha bir bebek, görmez mi gözlerin, o dilini, dinini, seçemeyecek derecede bir masum bebek. O Allahın yaşaması için sunduğu bir can, o çocuk, ilerdeki yaşamını sen bilemezsin, sen, sen, sen kimsin evet sen kimsin. O çocuğu yargılayacak kimsin. Unutma savaş şimdi o bebeğin şehrini yok etti. Tüm ailesini parçaladı, o masum bebek canını verdi. Sen şehrin garantidemisiniz. Savaş sizleri de vurmasın savaş hiçbir şehri vurmasın. Unutma senide bir yaradan var, tıpkı o bebek gibi. Yaşama tutunma hakkı vardı elinden alındı. Savaşsız yarınlar için önce kendi iç dünyamıza bakalım kimseyi yargılamadan önce, kendimize devletimize, ülkemize, bedenimize, onur ve namusumuza dilimize sahip çıkalım, sahip çıkalım ki, insanlığımızı kaybetmeyelim. Savaşları el birliğiyle durduralım. ÖZLEM ÇELİK